“Jesu Rex admirabilis” Giovanniego Pierluigi Palestriny to jeden z utworów łacińskich, które mamy w repertuarze. Kompozycja została opublikowana po raz pierwszy pod koniec XVI wieku, ale jej tekst jest znacznie starszy.

Bez wątpienia mówiąc o muzycznej epoce renesansu, najważniejszym jej przedstawicielem we Włoszech jest G.P. Palestrina. Urodzony prawdopodobnie w 1425 lub 1426 roku kompozytor jest najwybitniejszym twórcą muzyki religijnej. Co więcej, do dziś zajmuje pierwsze miejsce w tej kategorii, bowiem jego dzieła okazały się mieć wartość ponadczasową. Niech dowodem na to będzie uwzględnienie jego twórczości w aktualnych dokumentach kościelnych dotyczących muzyki liturgicznej. Jego dzieła, przeznaczone na chór a cappella, utrzymane są w czystej diatonice skal kościelnych. Jedną z głównych zalet stylu kompozytorskiego Palestriny jest  staranność deklamacji tekstu. Cecha ta, a także prostota rytmiczna i harmoniczna oraz poważny charakter jego kompozycji zadecydowały o uznaniu przez sobór trydencki stylu palestrinowskiego, tzw. stylu osservato (surowy), za oficjalny styl wielogłosowej muzyki kościelnej.

“Jesu Rex admirabilis”

Kompozycja zatytułowana ” Jesu Rex admirabilis” została opublikowana po raz pierwszy w 1586 roku w Rzymie, w zbiorze Diletto spirituale canzonette a tre et a quattro voci.  Oprócz kompozycji Palestriny znalazły się tam również utwory m.in. L. Marenzia, F. Aneria czy G. A. Nanina.

Tekst tego utworu to tylko dwie zwrotki hymnu pt. Jesu dulcis memoria. Jest to średniowieczny katolicki hymn, którego autorstwo przypisuje się Bernardowi z Clairvaux. Hymn ten składa się z 3 części i używany jest w liturgii godzin święta Najświętszego Imienia Jezus, obchodzonego 3 stycznia. Część pierwsza  to Iesu dulcis memoria (rozpoczyna nieszpory święta), druga- Iesu rex admirabilis (rozpoczyna godzinę czytań) oraz Iesu decus angelicum(rozpoczyna jutrznię).

Znane jest sparafrazowane tłumaczenie polskie tego hymnu, zawarte w Śpiewniku kościelnym ks.Mioduszewskiego. Tutaj zamieszczamy jedynie fragment, który wykorzystał w swoim utworze Palestrina:

Jesu Rex admirabilis,
Et triumphator nobilis,
Dulcedo ineffabilis,
Totus desiderabilis.

Mane nobiscum Domine,
Et nos illustra lumine,
Pulsa mentis caligine,
Mundum reple dulcedine.

Jezu królu wielkiej chwały,
Zwyciężco śmierci wspaniały:
W słodyczy niewymówiony,
Cały od nas upragniony.

Zostań Panie! zostań z nami,
Oświeć nas twemi łaskami:
Rozpędź rozumu ciemnoty,
Daj nam poznać słodycz cnoty.